Tante
Greet pagina wordt nog uitgebreid...
|
|
|||
Margaretha van Beeren (1923-2007)
Als
Greet van Beeren het café niet al die jaren had bewaard en niet met
zoveel toewijding
de geschiedenis van haar zuster Bet in ere had gehouden, was het café
al jaren geleden opgehouden te bestaan.
Greet
was de jongste van de familie. Ze was 21 jaar jonger dan Bet. Ook Greet heeft
haar leven lang gewerkt. In een 'dienstje", in een comestibles-zaak,
restaurants, café's en
uiteindelijk bij Bet op de Zeedijk, (zoals nog meer familie van Bet, onder
anderen zusters
Alie en Truus), zwager Piet, nicht Cobie en haar man Ettore.)
Toen
Bet in de laatste jaren van haar leven geen zin meer had, stond Greet achter
de bar
en Bet zat op de hoek van de bar. Greet werkte hard en runde daarnaast het
huishouden.
Het was een zwaar leven en Bet was niet de makkelijkste werkgeefster. En aan
de andere
kant heeft Bet Greet ook wel eens geadviseerd de hele boel te verpachten en
wat rustiger
aan te doen. Zo is het niet gegaan.
Na
de dood van Bet in 1967 zette Greet de zaak voort. Maar niet van harte in
het begin.
Ze zag op tegen de taak. Tot 1982, toen ze het café, door de drugsoverlast
op de Zeedijk,
sloot, heeft ze 15 jaar behoorlijk succesvol de eer hoog gehouden. Greet trok
ook haar
eigen publiek. En ze kon entertainen. Ze kon ook geweldig verhalen vertellen.
Beroemd is
haar act "Pikketanussie", waarbij ze tijdens het lied speelde met
een houten monnik die
in een ton een enorme houten piemel verborg... Die doopte ze in een biertje
tot algemeen
genoegen.
Greet kon ook zingen. Heel oude smartlappen wist ze woordelijk te vertolken.
Wordt vervolgd.......
