Margaretha van Beeren (1923-2007)

Als Greet van Beeren het café niet al die jaren had bewaard en niet met zoveel toewijding
de geschiedenis van haar zuster Bet in ere had gehouden, was het café al jaren geleden opgehouden te bestaan.

Greet was de jongste van de familie. Ze was 21 jaar jonger dan Bet.

Ook Greet heeft haar leven lang gewerkt. In een "dienstje", in een comestibles-zaak, restaurants, café's en uiteindelijk bij Bet op de Zeedijk, (zoals nog meer familie van Bet, onder anderen zusters
Alie en Truus), zwager Piet, nicht Cobie en haar man Ettore.).

Toen Bet in de laatste jaren van haar leven geen zin meer had, stond Greet achter de bar en Bet zat op de hoek van de bar. Greet werkte hard en runde daarnaast het huishouden. Het was een zwaar leven en Bet was niet de makkelijkste werkgeefster. En aan de andere kant heeft Bet Greet ook wel eens geadviseerd de hele boel te verpachten en wat rustiger aan te doen. Zo is het niet gegaan.

Na de dood van Bet in 1967 zette Greet de zaak voort. Maar niet van harte in het begin. Ze zag op tegen de taak. Tot 1982, toen ze het café, door de drugsoverlast op de Zeedijk, sloot, heeft ze 15 jaar behoorlijk succesvol de eer hoog gehouden. Greet trok ook haar eigen publiek. En ze kon entertainen. Ze kon ook geweldig verhalen vertellen. Beroemd is haar act "Pikketanussie", waarbij ze tijdens het lied speelde met een houten monnik die in een ton een enorme houten piemel verborg... Die doopte ze in een biertje tot algemeen genoegen.Greet kon ook zingen. Heel oude smartlappen wist ze woordelijk te vertolken.

Wordt vervolgd.......